Massage is een toepassing van technische handgrepen op het menselijk lichaam. Dit is een technische benadering van iets wat juist sterk met het gevoel te maken heeft. Zowel het gevoel van de patiënt of ontvanger, maar ook van de masseur zelf.
   De ontvanger moet een gevoel ervaren waarbij hij/zij volledig in staat wordt gesteld om zich te ontspannen. In de praktijk betekent dit een prettige, rustige, lekker warme (maar niet hete!) omgeving. Achtergrondmuziek kan rustgevend werken. Er moet geen knellende kleding worden gedragen. Lichaamsdelen waar niet wordt gemasseerd worden afgedekt.
   De masseur moet ook ontspannen kunnen werken. Vaak zal de ontvanger op een behandelbank liggen die hoger of lager gesteld kan worden, zodat de masseur zonder problemen of moeilijke houdingen overal bij kan. De masseur zal met gevoel moeten werken om de oorzaak van een pijnklacht of gespannen spier te kunnen voelen. Hiervoor zal hij met zijn vingers of hand een lichte maar stevige druk uitoefenen om de kwaliteit van het weefsel te bepalen.
   Er zijn zeer vele massage-technieken, maar in dit geval wordt m.n. de klassieke massage bedoeld, welke bestaat uit:

intermitterend drukken,
effleurage,
petrissage,
frictioneren,
tapôtements.

   =>Intermitterend drukken is een techniek om de toestand van het weefsel te ervaren. Het is een prima techniek om mee te beginnen. Ook kan deze techniek toegepast worden bij (lichte) oedeembestrijding, oftewel afvoer van een teveel aan vocht in het weefsel.
   =>Effleurages zijn wrijvingen. Een techniek om met de volle hand, of de (gestrekte) vingers over de huid te "wrijven" in lange rustige bewegingen. Uitstekend geschikt om ontspanning te bewerkstelligen, of een extra activiteit in de huid van de circulatie te vragen.
   =>Petrissages zijn knedingen. Dit kan ook met de volle hand - of eigenlijk de duimmuis of pinkmuis - maar ook met de vingertoppen. De handen maken dan een draaiende beweging die krachtig eindigt. Rustige petrissages kunnen met name ontspannend werken; Stevige petrissages werken met name activerend.
   =>Frictioneren is een techniek om de circulatie op een klein gebiedje stevig te activeren. Hierbij wordt meestal de duim of wijsvinger (kan ook middelvinger of eventueel elleboog) op de huid gezet waarbij in cirkels, of dwars op de spier of pees, kracht wordt uitgeoefend, maar de duim ten opzichte van de huid niet beweegt. Dit kan in eerste instantie de pijn doen verergeren, maar binnen enkele minuten hoort het pijngevoel te verminderen, of de druk van de vinger wordt minder sterk ervaren. Na het loslaten komt er een versterkte locale circulatie op gang waarbij herstel wordt bevordert.
   =>Tapôtements zijn kloppingen. Hierbij worden de handen krachtig op het lichaam gebracht. Bekend is het kloppen van longpatiënten om het slijm los te trillen, waardoor het makkelijker opgegeven kan worden. Maar kloppingen kunnen ook bij inactieve spieren ter activering worden gebruikt, of (indien mild toegepast) juist ter sedering (=ontspanning). Het meest bekend zijn de kloppingen waarbij met een holle vuist op het lichaam wordt geslagen. Ook bekend is het kloppen met vuisten, waarbij de pinkmuizen worden gebruikt, of juist de vingerknokkels. Ook het neerkomen met de pinkmuizen en vervolgens de vingertoppen, of juist de rug van de vingers, zijn een veel gebruikte methode. Tegenwoordig worden bij longpatiënten vaak ademhalingstechnieken of medicatie gebruikt om het slijm los te krijgen.